GÖRKEMLİ HATIRALAR BİZDE İYİ BİR HATIRA BIRAKMADI

28 kez kutlanan Besni Eğitim Bayramları ’nın 27’sinde; bazen sunucu, bazen görevli, bazen de yalnızca bir Besni sevdalısı olarak katıldım. Çünkü benim için Besni Eğitim Bayramları, sıradan bir etkinlikten ibaret değil; geçmişimizin, kültürümüzün, değerlerimizin ve memleket sevdamızın buluştuğu çok özel bir mirastır.

Ne var ki gerek ilerleyen yaşım gerekse zaman zaman kaleme aldığım yazılar ve yaptığım paylaşımlar nedeniyle yerel yöneticilerle düşünce ayrılıkları yaşadığımdan son yıllarda ne sunucu olarak ne de aktif olarak ön planda bu organizasyonlarda yer almıyorum. Ancak şunu herkes bilsin ki insanın bir etkinlikte görev almaması, memleketine olan sevdasının azaldığı anlamına gelmez. Benim Besni sevdam, hiçbir makama, hiçbir kişiye ve hiçbir göreve bağlı değildir.

Bayramın son günü Kızılin’den canlı yayınlanacak ” Görkemli Hatıralar ” programına konuk olarak Bizzat BEV Başkanı Şaban Çağıran tarafından ısrarla davet edildim; Besni’nin yemeklerini, kültürünü, geleneklerini ve unutulmaya yüz tutmuş değerlerini anlatmak, Özellikle Peygamber üzümü olarak anılan üzümün tiyekte ki adının Peygamber sandıktaki adının BESNİ olduğuna dikkat çekmek, bu isme duyulan hürmeti ve üzümün yaşken şire yapımında kullanılmadığına bu nedenle ayaklar altına alınmadığına ilişkin kültürel

anlayışı anlatacaktım.

Yine Besni mutfağının önemli lezzetlerinden kara çorbanın hikâyesini anlatacaktım. Çünkü o çorbanın ardında yalnızca bir yemek tarifi değil; yoksul anaların çaresizliğini, mercimeğin ete kafa tutmasını, ete ulaşamamanın ana yüreğindeki sızısını anlatacaktım. Benim anlatmak istediğim, yalnızca sofraya konulan bir çorba değil, o çorbanın içinde saklı olan bir kentin bir halkın hafızası olacaktı.

Besni, Ben elimi yılan deliğine çıyan deliğine sokar, duvar dibinde haşıl sarar çocuğumu yine okuturum diyen Analar diyarıdır diyecektim.

Besni, Altımın yatağını, sırtımın ceketini satar yine çocuğumu okuturum diyen Babalar meskenidir diyecektim.

Ancak program yapımcısı Serhan Asker ’in, aktarmak istediğim bilgi ve anlatılara gereken önemi vermediği kanaatine vardım.

Yaklaşık 1 saat 40 dakika beklememin ardından, kendimi ifade etme imkânı bulamayacağımı düşünerek alandan ayrıldım.

Elbette her programın bir akışı, her yapımın kendine göre bir planlaması vardır. Buna saygı duyarım. Ancak programların akışı kadar, insanlara gösterilen saygının da önemli olduğuna inanıyorum. Bir insanın yaşı, tecrübesi, bilgisi ve memleketine duyduğu sevgi de dikkate alınmayı hak eder.

Serhan Asker’i, yaşadığım bu deneyim ve bana karşı sergilendiğini düşündüğüm tutum nedeniyle kınıyorum. Reytinglerin ve ekranın getirdiği popülerliğin, insan ilişkilerinde sevgi, saygı ve nezaketin önüne geçmemesi gerektiğini düşünüyorum.

Ben oraya şöhret aramaya, kendimi göstermeye ya da birilerinden iltifat beklemeye gitmedim. Ben Besni’yi anlatmaya, Besni’nin kültürünü yaşatmaya ve bu toprakların unutulmuş hikâyelerine ses olmaya gittim.

Çünkü Besni yalnızca üzümden, yemekten, türküden ibaret değildir. Besni; alın teridir, yoksul anaların mücadelesidir, geçmişten geleceğe taşınması gereken bir kültürdür. Bu kültürü bilenlerin, yaşayanların ve anlatmak isteyenlerin sesine kulak vermek de kültüre sahip çıkmanın bir parçasıdır.

Kimseyle kişisel bir hesaplaşma içinde değilim. Fakat emeğin, bilginin ve hatıraların yok sayılmasına da sessiz kalmak zorunda değilim.

Ben yine Besni’yi sevmeye, Besni’nin değerlerini anlatmaya devam edeceğim. Çünkü makamlar değişir, programlar biter, ekranlar kapanır; ama insanın memleketine duyduğu sevgi ve o memleketin hafızasına yaptığı katkı kalır.

Benim sevdam Besni’ye, beklentim ise insana saygıdır.

Besni Eğitim Bayramları hepimizin ortak değeridir. Dileğim odur ki bundan sonra bu güzel organizasyonlarda kişisel farklılıklar değil, Besni sevgisi; ayrılıklar değil, ortak kültürümüz; popülerlik değil, insanlık ve saygı ön plana çıksın.

Bir Başkadır Bizim Besni Sevdamız…