Каде исчезна трпението кај децата (или кај нас)?

Дали денешните деца навистина го изгубија трпението или ние, возрасните, престанавме да им даваме можност да го вежбаат?

Живееме брзо. Сè ни е достапно веднаш, а тој ритам несвесно им го пренесуваме и на децата. Но, трпението не се подразбира, тоа се вежба.

Зошто е важно детето да научи да чека?

Затоа што ќе чека цел живот.

Денес чека мајката да заврши разговор или да стигне јадењето во ресторан.

Утре ќе чека свој ред на училиште, резултат од испит или можност за работа.

Не можеме да му ветиме на детето свет во кој сè што сака ќе го добие во истиот момент. Но, можеме да му помогнеме да го преброди времето помеѓу „сакам“ и „добивам“ .

„Дај јас, брзаме!“ – Дали им ја одземаме можноста да успеат?

Наутро брзаме, детето се мачи да ги врзе врвците, а ние реагираме: „Дај јас, брзаме.“

Да, ние ќе ги врземе побрзо. Но, кога постојано преземаме сè, детето не пропушта само да научи вештина, го пропушта и она чувство на гордост кога по неколку обиди конечно ќе каже: „Успеав сам!“

Совет: Има разлика помеѓу тоа да му помогнете на детето и да направите нешто наместо него. Понекогаш најголемата помош е едноставно да почекате.

Досадата не е проблем што мора веднаш да го решите

Кога детето ќе каже „Досадно ми е“ , родителите често заземаат улога на аниматори.

Но, досадата е корисна. Во тие неколку минути на мала непријатност, детето добива простор да ги активира имагинацијата и креативноста и да научи да биде само со себе.

Екрани и чекање: Телефонот стана најлесниот начин да го „избришеме“ чекањето во ресторан или во чекалница. Наместо да му дадеме телефон, тие 15 минути можеме да ги искористиме за разговор, за игра со зборови или прашања.

Што добива детето на долг рок?

Со тоа што ќе научи да почека и да го совлада малиот фрустрирачки момент, детето вежба:

Самоконтрола и упорност .

Отпорност на фрустрации .

Свест дека за вредните работи треба време .

Што да пробате уште денес?

Запрете пред да преземете: Кога детето се мачи со некоја задача, дајте му уште малку време.

Не исполнувајте ја секоја желба веднаш: Некои работи може да почекаат роденден или одредена пригода.

Завршете го разговорот: Кога разговарате со некого, кажете: „Те слушам, завршувам и ќе бидам тука за тебе.“

Следниот пат кога ќе сакате да кажете: „Дај јас, брзаме!“ , запрашајте се: Дали му треба мојата помош или му треба само уште малку време да успее сам?

Извор