به یاد مهرجویی و تقوایی روزگار غریبی است
ناصر تقوایی در پاییز 1404، پس از چندین سال سکوت و خانه‌نشینی درگذشت؛ آن‌هم درست در روزی که خود تلخی این خبر را دو‌چندان می‌کرد؛ پیکر داریوش مهرجویی در چنین روزی کارداجین شده بود. سرانجامی ناباور برای دو نفر از واپسین بازماندگان موج نو سینمای ایران که دهه‌ها بود ناباوری سیر وقایع را در مسیر هنری مطلوب‌شان تجربه کرده بودند. اما کاش تلخی ماجرا به همین محدود می‌ماند.
The full article is being collected. Available text is shown for now.